Buğday Samanı Moda Endüstrisi İçin Yeni Nesil Lif Kaynağı Olarak Öne Çıkıyor

Çevre alanında faaliyet gösteren kâr amacı gütmeyen kuruluş Canopy, 26 Mayıs 2026’da yayımladığı “From Wheat Straw to Wardrobes: Fashioning a New Fiber Future” başlıklı raporla buğday samanının moda endüstrisi için yüksek kaliteli ve sürdürülebilir viskon ve lyocell lifi üretme potansiyeline sahip olduğunu ortaya koydu. Rapor, Hindistan’dan elde edilen buğday samanından üretilen hamurun, geleneksel ağaç bazlı hamurun yerini alıp alamayacağını test eden Project Latvus adlı pilot projenin sonuçlarına dayanıyor.

Pilot proje; Canopy ve Fashion for Good kâr amacı gütmeyen kuruluşlarını, C&A, H&M Group ve Reformation gibi markaları, tedarik zinciri yenilikçilerini, üreticileri, izlenebilirlik teknolojisi sağlayıcısı Textile Genesis’i ve buğday samanı tedarikçisi A2P Energy’yi bir araya getirdi. Süreçte buğday samanı Hindistan’ın Pencap ve Haryana bölgelerinde balyalandı, ardından Almanya’daki Thüringen Tekstil ve Plastik Araştırma Enstitüsü’nde hamur haline getirilip iplik üretimi için Portekizli üretici Inovafil’e gönderildi.

Elde edilen iplikler farklı partner firmalar tarafından örme, dokuma ve süveter malzemelerine dönüştürüldü. Yapılan testler, buğday samanından üretilen lyocell kumaşın özellikle örme ve süveter uygulamalarında ağaç hamuru bazlı versiyonlara uygun bir alternatif olduğunu gösterdi. Reformation’ın gerçekleştirdiği doğrudan estetik ve teknik karşılaştırmada, Project Latvus kumaşının saflık açısından ağaç hamuru bazlı kumaşla kıyaslanabilir olduğu ve önemli bir kalite endişesi taşımadığı sonucuna varıldı.

Canopy’nin analizine göre rejenere selülozik lifler genellikle polyester ve pamuğa çevre dostu alternatifler olarak konumlandırılsa da, bu liflerin üretimi için her yıl 300 milyondan fazla ağaç kesiliyor; bunların bir kısmı dünyanın iklim açısından kritik ve biyoçeşitlilik bakımından zengin ormanlarından geliyor. Tarımsal bir atık olan buğday samanının alternatif hammadde olarak değerlendirilmesi, moda endüstrisinin lif kaynaklarını çeşitlendirme, orman liflerine bağımlılığı azaltma ve kırsal topluluklar için yeni gelir fırsatları yaratma potansiyeli taşıyor.